april 25, 2020

Mag je nog gelukkig zijn?

Ondanks de rampspoed die over de wereld raast ken ik veel mensen die ook genieten van deze periode van rust, inkeer en stilte. Zelf behoor ik ook bij deze groep. Maar mag dat wel? Genieten van het leven in een tijd dat zoveel mensen angst, stress en wanhoop ervaren? Of je jezelf geluk toestaat hangt af van het paradigma waarmee je naar de wereld kijkt. Het idee dat je niet gelukkig zou mogen zijn komt voort uit het paradigma waarmee we al vele jaren leven, namelijk het idee dat het leven gelukkig zou moeten zijn. En als het leven – zoals nu- door een ramp wordt overspoeld zou dat het…

april 8, 2020

En na Corona dan?

Nu er voorzichtig vooruit wordt gekeken naar de periode na de ‘intelligente lockdown’ wordt het belangrijk ons af te vragen hoe we de tijd na corona voor ons zien. Gaan we snel over tot de orde van de dag in de hoop de economie weer vlot te trekken, zo snel mogelijk het oude systeem weer op te tuigen en vooral alles proberen te vergeten? Of proberen we lessen te trekken uit de stille dagen, het verdriet, de angst, de schone lucht en de solidariteit die er gevoeld werd in het land? Ik hoop zelf het laatst. Een crisis komt ongewenst, maar als hij er dan is, kunnen kijken wat we…

april 7, 2020

Angst?

Het afgelopen weekend was zonovergoten. Normaal gesproken zou iedereen er op uit zijn getrokken. Naar de stranden. De bossen. Of waar er dan ook maar te genieten was van natuur, zon, wind en ruimte. Maar het was stil op de stranden. In de bossen. Om het virus in toom te houden dienen we het geen ruimte te geven of anders gezegd geen nieuwe lichamen aan te bieden om zich in te verspreiden. Die lichamen waar het zich in kan nestelen zijn niet zomaar lichamen. Het zijn mensen met een leven. Een verhaal. Hoewel ik weet dat het virus ook mijn lichaam uit zou kunnen kiezen om zich tot leven te…

april 2, 2020

Oorlog…

Het woord ‘oorlog’ is terug in ons dagelijkse vocabulaire. Als eerste verklaarde de Franse Macron de oorlog aan het virus en sindsdien duikt het woord regelmatig op. Rutte verwees in zijn toespraak van afgelopen maandag ook naar de oorlog, sinds de Tweede Wereld Oorlog had ons land zich nog niet in zo’n crisis bevonden. Oorlog is een vreemd woord. Hoe langer ik er naar kijk hoe mooier ik het woord vind. Niet in wat het betekent, maar het woord op zichzelf. De klank heeft iets vriendelijks. Eerst het woordje ‘oor’ dat je doet denken aan je eigen ‘oor’ of iets aan een oord, waar je naar toe zou kunnen gaan,…

april 1, 2020

Virus als leermeester?

Microbioloog Bruno Verhasselt trekt mijn aandacht op een woensdagmorgen. Ik ben al een aantal jaren fervent Blendl gebruiker, ik houd van de diversiteit van de kranten en tijdschriften. De verschillende invalshoeken en perspectieven van kranten die ik normaal niet zou lezen. Verhasselt zegt het zo in de Standaard (krant in BelgiĆ«): ‘Virussen kennen onze menselijke cellen al duizenden jaren, ze zijn ervaringsdeskundigen en we leren heel veel over onszelf door hen te bestuderen.’ Op de een of andere manier doet deze uitspraak iets in mijn relatie tot het virus. Het is geen indringer in mijn lichaam of misschien zelfs in onze samenleving. Het is een geniaal levend wezen dat mijn…

maart 30, 2020

De onwetendheid omarmen

Dagelijks maak ik in de avond een wandeling door de Uiterwaarden. Dat kan gelukkig nog steeds, ik ontmoet nooit iemand anders. Het water van de Waal is sinds een aantal weken ook de graslanden van de uitlopers ingestroomd. Gisteren ontdekte ik aan de randen van het water een overspoeld klavertje vier. Het stond met bruin geworden blaadjes nog altijd fier rechtop. Toch kon je het verval al zien. De blaadjes waren dun geworden, alsof het water er al doorheen kon stromen. Het zal niet lang duren voor het zelf water is geworden en is opgegaan in een andere vorm van leven. Ik realiseerde mij dat dit is waar we voor…

maart 29, 2020

Wonder van de aarde

Sinds ik met mijn gezin al een paar weken thuis ben, we zijn allemaal op en af verkouden met soms lichte koorts, ben ik begonnen aan een project dat meestal ieder jaar halverwege eindigt in een chaotische verwilderde boel. Een moestuin. Op de vensterbank staan nu verschillende bakjes met aarde. Tot voor kort zag ik alleen zwarte aarde. Maar nu vanmorgen staken er de eerste groene tekenen van leven uit. De zonnebloemen komen omhoog gekropen. Op de een of andere manier weet je rationeel dat het zo gaat. Je bestelt zaadjes, stopt ze in de grond en na een tijdje wachten ontpoppen zich de eerste plantjes. Toch als je zo…

maart 27, 2020

Woorden in tijden van verwarring

Juist in deze tijd voel ik de behoefte om te schrijven. Om mij uit te drukken in woorden. Misschien omdat ik probeer niet te verdrinken in het tijdperk waarin we ons nu bevinden maar op zoek ga naar strohalmen, bootjes en drijfbanden om zo al drijvend de kust van de toekomst te bereiken. Deze column is daar wederom een poging toe. Want het is natuurlijk de vraag of dat lukt met woorden. Toch is iedere roman, ieder gedicht, ieder verhaal een poging daartoe. Een poging te bevatten, te duiden, te verwoorden wat een menselijk leven zoal behelst, ook als de wereld verandert of als hij – zoals nu – in…